*رئوف پیشدار
استاد دانشگاه و روزنامه نگار
نمی دانم قصه کنسرت همایون شجریان در میدان آزادی تهران چطور شروع شد و ظاهراً هم منتفی شده است، برای من اصل مساله شادی مردم به قصد تلطیف روحیه مردمان و تقویت همبستگی ملّی و اَجرگذاری و ترویج فرهنگ و هنر ایران است که بشدت به آن نیاز داریم.

ایرانِ امروز بیش از هر چیز به اندیشه نیاز دارد و بیش از قدرت نظامی به آب و بیش از ایدئولوژی به اخلاق و بیش از هوش به عقلانیت و فهم بدیهیات و بیش از مرگ، به زندگی و بیش از گریه به شادی نیاز دارد! و بیش از شعارهای آسمانی به شعورهای زمینی ، و بیش از نفرت به همدلی نیاز دارد. فکر نمی کنم کسی مخالف باشد.

مطابق آمار بیش از ۷۰ درصد جمعیت کشور را نوجوانان و جوانان به تعریف سازمان ملل متحد تشکیل می دهند که یک ویژگی برجسته و متفاوت با جوان‌های دهه‌های گذشته دارند و آن بزرگ شدن در دنیای دیجیتال است.

نوجوانان و جوانان ما فرهنگ، ادبیات، علایق و سلایق خود را دارند که در موارد زیادی با ارزش های نسل های قبل تفاوت هایی دارد و در جامعه می بینیم. آن‌ها تعاملاتشان جهانی است، و خود را « شهروند جهان/ ملّیت دیجیتال » می دانند.

کنش ها و واکنش‌هایی که از نوجوان‌ها و جوان‌ها می بینیم بر این مهم تاکید دارد که نسل های قبل باید خود را برای فهم تحولات جامعه و تغییرات نسلی بروز رسانی کنند و با تغییر منش و کردار و اندیشه، این نسل را که در ادبیات سیاسی و
اجتماعی به آن ها «نسل معترض» هم می گوییم، بفهمند تا بتوانید امور را اداره کنند. وگرنه اصرار نکنید،« دو خط موازی بهم نمی رسند.»
این نسل که در قیاس با نسل‌های قبلی خشمگین‌تر است و اساساً زبان نقدش هم رادیکال‌تر است، فرمانبرداری به مراتب کمتری در برابر نهاد‌ قدرت (خانواده، مدرسه، دانشگاه و حکومت) دارد. این نسل از همه‌ی بازیگران میدان سیاست عبور کرده است.
در تقويم كشور ما مناسبت هاى غم و شادى بسيارى ثبت شده است،اما همگان تاييد مى كنند كه بيشتر فرصت هاى تقویمی ما مناسبت هاى غمبار و سوگواری است كه توسط رسانه ها و متوليان امور فرهنگي و اجتماعي با انبوه برنامه ها تقويت مى شود.
همان‌طور که گفته شد؛ ايران داراى ساختار جمعيتی جوان است كه نياز به هيجان و شادى را در آن‌ها دو چندان مى كند.

روانشناسان و جامعه شناسان اذعان دارند كه فراهم آوردن فرصت بروز هيجانات و احساسات نيروى جوان از بحران يك جامعه افسرده و پرخاشگر در آينده جلوگيرى خواهد كرد.

شادى و نشاط اجتماعى نبايد رنگ و بوى سياسی به خود بگيرد و دستمايه جدال ميان گروه‌ها شود. شرايط كنونی فرصت مناسبى است تا فرهنگ نشاط و شادى در جامعه ايجاد شود. هشت سال جنگ تحميلی و تبعات آن و حوادث و تنش هاى متعدد داخلى و منطقه اى در سال‌های اخير و اخيرا هم جنگ ١٢ روزه ، فرصت شادى را از مردم گرفته است . در شرايط كنونی كه با دشواری های اقتصادی زیادی همراه با فشارهای سیاسی خارجی همراه است، بيش از هر زمان ديگرى به نمايش " همبستگى ملّی " نياز داريم ، فرصت بسيار مناسبى است تا به اين نياز جمعى پاسخ داده شود و براى هدايت شادى هاى به جاى مردم ، برنامه ريزى شود و وظیفه نهادها و نیروهای حاکمیت است که امکانات، ابزار و فضای لازم و تامین امنیت و رفاه مردم را فراهم آورند.
پذیرش حاکمیت مردم معنایی جز این ندارد که مردم حق حیات دارند و شادی هم جزئی از آن است.
هشدار نهادهای پزشکی که می گوید؛ بیش از ٢٠ درصد ایرانی ها دچار بیماری و تنش روحی هستند و در شهر تهران بیشتر مردم افسرده اند ، یعنی یک خطر بزرگ!
بر مبنای تحقیقات دانشگاهی انکار نباید کرد که دشواری و فشار اقتصادی بر همبستگی ملی ما تاثیر گذاشته است. حیات یک جامعه با همبستگی ملّی رابطه مستقیم دارد. متغیرهای زیادی در تقویت همبستگی ملّی نقش دارند که دو عامل مذهب و ملّیت از مهم ترین هااند.
تاکنون آن‌چه در جامعه ما به عنوان عرصه‌های عمل فرهنگی و اجتماعی و سیاسی بکار گرفته شده و میدان و فضای عمل بوده، بیشتر جنبه مذهبی داشته و لازم است عناصر مّّلی را هم برای تقویت آن بکار بگیریم که پایدارترند. هویت ایرانی ما در گروی دو عامل ملّیت و مذهب است.
آینده می تواند روشن باشد و باید امیدوار بود بشرطی که برخی نخواهند به خود حق تام و کمال بدهند که در همه ی امور مردم مطابق با نوستالوژی های فکری و سلیقه ای خود، دخالت کنند . ایران سرزمین مشاع و متعلق به همه ی ملّت از همه ی طبقات اجتماعی و گرایش های سیاسی و باورهای دینی و مذهبی و سبک زندگی است، و تنها «قانون» تنظیم کننده روابط عموم است.
🌺 ‏برای‌ مطالعه نوشته های نویسنده لطفاً لینک های زیر را دنبال کنید:
https://chat.whatsapp.com/LgEB4ZlnFKY5ohMdKOOZiO?mode=ems_copy_c

https://t.me/raoufpishdar

eitaa.com/raoufpishdar

https://t.me/raoufpishdar