*رئوف پیشدار
استاد دانشگاه و روزنامه نگار
برآوردهای رسمی خط فقر در ایران را بالای ۳۵میلیون تومان نشان می‌دهد ، اما نماینده مجلس فردی با حقوق ۱۰میلیون تومان را جزو پردرآمدها می‌داند! ‏این نشان‌دهنده disconnect/ قطع ارتباط عمیق بین واقعیت‌های اقتصادی و درک برخی از مسئولان از زندگی مردم است.
بی شک وضعیت موجود حاصل کارهای غیرکارشناسی و نامدیریتی نشسته گان بر قدرت است که در حداقل انتظار، قبول مسئولیت هم نمی کنند و آن‌چه هست و بدتر از آن هم که پیش بینی می شود را با شعار! انکار می کنند.
قدرت و سیاست مسئول حل فقر است؛ کاش غیرتی که برای حجاب و زن به خرج می‌دادند یک‌بار برای فقر به‌کار می‌بردند .

مساله فقر همیشه یک مساله سیاسی است. چرا برای فرهنگ سیاست‌گذاری می‌کنیم اما برای اقتصاد نمی‌توانیم سیاست‌گذاری کنیم؟ اراده سیاسی ریشه‌کنی فقر وجود ندارد چون اگر وجود داشت همان‌طور که با مسائل سیاسی و فرهنگی برخورد می‌شود، با این مساله نیز برخورد می‌شد.

باور کنیم؛ حساسیت‌مان به فقر که یکی از انگیزه‌های انقلاب و دگرگونی بود را از دست داده‌ایم و آن‌طور که به پرونده‌های سیاسی و مسائل خارجی و داخلی حساسیم، به مساله فقرحساس نیستیم. چه زمانی بوده که فقر تیتر یک روزنامه‌ها شده باشد؟هیچ‌وقت!چون از ما می‌خواهند به دلیل سیاه‌نمایی صدای فقر را درنیاوریم. و از بس که این کار را انجام داده‌ایم حساسیّت خود را نیز به فقر از دست داده‌ایم. باید جامعۀ آکادمیک و جامعۀ روشنفکری و جامعۀ دینی و جامعۀ سیاسی خود را مورد پرسش بگیریم که شما برای رفع فقر چه کردید و کجا بودید؟
وضعیت موجود مردم را به آینده ناامید کرده است. مهاجرت نخبگان از صورت فردی به شکل گروهی درآمده است. « مهاجرت نخبگان از ایران هم‌اکنون به سطح شرکت‌های دانش بنیان رسیده است. سال‌های پیش هنگامی که یک جوان نخبه تحصیلات خود را به پایان می‌رساند، به یکی از کشورهای پیشرفته مهاجرت می‌کرد و ممکن بود در این بین چند دوست خود را نیز برای مهاجرت تشویق کند اما هم اکنون یک شرکت دانش بنیان به ترکیه یا امارات مهاجرت می‌کند. این مساله بسیار جای تامل دارد چرا که ممکن است شرکت‌های دانش بنیان دیگر را تشویق به مهاجرت کند. - روح‌ الله دهقانی فیروزآبادی رئیس جهاد دانشگاهی - ایرنا»

بیکاری واقعی و سرخوردگی در جامعه نرخ هر نوع مساله اجتماعی و بزه را بالا برده است. مجلس‌ و دولت سرشان به دخالت در خصوصی ترین امور افراد مثل فرزند آوری و چه بپوشند و نپوشند گرم است، ولی کسی نمی فهمد، از هر پنج ازدواج سه تای آن در همان سال های اول به طلاق می انجامد. مردم عصبی شده اند. مراجعین به کلانتری ها و پزشکی قانونی افزایش چشمگیری یافته است.

اقتصاد بیمار است. وقتی جيبی خالی است حالا هی شعار بده! بانک ها را وادار کن وام ازدواج بدهند! گشت چی و چی و حتی گشت کنترل حاملگی راه بینداز! افاقه ای ندارد. آقای دولت! آقای مجلس! یا می دانید و یا نمی خواهید بدانید : مساله مردم این چیزهایی که شما می گویید و می کنید والله نیست!
آقای دولت، آقای مجلس باور کنید که مردم دیگر قدرت خرید و قدرت زندگی ندارند. به روزهایی رسیده ایم که کسی را با چیزی در دست راهی خانه نمی بینیم. یادش بخیر پدر بزرگم می گفت : مرد اونه که وقتی خانه می ره، با پُشتش دَرو واكُنه - دستش پُر باشه»! و من از شورش برای نان می ترسم.
🌺 ‏برای‌ مطالعه نوشته های نویسنده لطفاً لینک های زیر را دنبال کنید:
https://chat.whatsapp.com/LgEB4ZlnFKY5ohMdKOOZiO?mode=ems_copy_c

https://t.me/raoufpishdar

eitaa.com/raoufpishdar

https://t.me/raoufpishdar