برخي از دوستان گويي در فضاي ويژه اي كه كشور در آن قرار دارد ، بسر نمي برند. انگار بايد براي آنها هزار قسم ! ياد كرد تا باور كنند كه كشور در شرايط حساسي به سر مي برد و همگان بخصوص "نهادهاي مرجع " كه رسانه ها يكي از شاخص ترين آنها هستند ، وظيفه دارند تا از اين التهاب بكاهند.
بعد از رهنمودهاي مقام معظم رهبري در مقام عمود خيمه انقلاب و ضامن ثبات انقلاب و كشور به ارجاع و توصيه و تاكيد همگان به رعايت و عمل به قانون ، هيچ عذر و بهانه اي در ملتهب كردن فضاي كشور- به هر شكل و شيوه - پذيرفته نمي باشد. در نگاه به برخي رسانه هاي مكتوب و ديجيتالي دلايل و شواهد بسياري در تاييد اين مدعا را مي توان ديد . آنها به رغم ادعاي تبعيت از مقام معظم رهبري ، دستورات ايشان را كه نظر به روح حاكم بر قانون اساسي و ديگر قوانين موضوعه حكم قانون را نيز دارد ، نصب العين قرار نداده اند و با نقل و انتشار اخبار و گزارش هايي كه بسياري از آنها اساس و پايه با ثباتي نيز ندارد و بيشتر بر پايه شايعات و ادعاها استوار است ، ضمن ايجاد آلودگي اطلاعاتي ، همچنان فضاي ملتهب جامعه را حفظ و حتي آنرا تشديد مي كنند كه بهره آنرا همانطور كه اين روزها به عينه ديديم ،بيشتر از همه دشمن برد كه ما را به خودمان سرگرم كرد . عمده ماموريت همه ي نهادهاي مرجع بويژه رسانه ها و صاحبان تريبون و منبر و خلاصه هر كس كه گوشي براي شنيدن حرفهاي آن هست در اين شرايط كمك به تلطيف فضاي روحي و رواني كشوراست . كشور در روزهاي اخير هزينه هاي بسياري براي برخوردهاي هيجاني عده اي با مسايلي پرداخت كه اگر اندكي تامل و تعقل مي شد ، راههاي بسياري پيش روي قرار داشت كه مي شد با طي طريق از آنها ، اين همه هزينه و خسارت مادي و معنوي را متحمل نشد . در روزهاي آينده جوانان ما بعد از سالها تحصيل و تلاش و مجاهدت علمي براي ورود به دانشگاهها در كنكور سراسري شركت مي كنند. آنها بيش از همه ي ما به آرامش و قرار داشتن در فضايي بدون التهاب نياز دارند. امتحانات دانشگاهها به تاخير افتاده است ، هزاران دانشجو نگران سرنوشت و آينده خود هستند . خانواده ها از وضعيت نگران هستند . باتاخير هر عضو خانواده دربازگشت به منزل همه اعضاي خانواده دربيم و هراس بسر مي برند.
هزينه هايي كه اين روزها پرداختم بسياريش هيچ وقت جبران شدني نيست . همه ي اين هزينه ها را مي شد كه متحمل نشويم اگر به جاي هيجان ، با دانش با مسايل برخورد مي كرديم . اين روزها خيلي ها دوست دارند " تيتر يك " شوند و بر آن اصرار نيز دارند ! بي آنكه به پيامدهاي مختلف آن از جمله تحميل " هزينه هاي اجتماعي " توجه كنند. آدرس خاصي نمي دهم خودمان بهتر از هر كسي مي توانيم به قضاوت و ارزيابي كارهايمان و درباره آنها بپردازيم . معيار و شاقول سنجش ما ، مواضع مقام رهبري است كه مر قانون هم مي باشد.
درحوادث اخير همه ي ما ضرر و زيان ديديم و هزينه كرديم كه حداقل آن همانطور كه اشاره رفت " هزينه هاي اجتماعي " است كه پرداخت آن بردوش آحاد جامعه است چه آنهايي كه نقشي و سهمي در آن داشته اند و يا حتي آنهايي كه در نهايت بي طرفي بسر بردند . همه ما از اين بابت به يكسان هزينه پرداختم كه اگر هزينه هاي ديگر را نيز به آن اضافه كنيم بايد گفته شود كه متاسفانه بعضي ها در اين ميان كاملا ورشكسته شدند !
دقت در گفته ها و نوشته ها امري خاص زمان حاضر نيست ولي شرايط كنوني كشورآنرا بيشتر از هر زماني ايجاب مي كند . به تعبير يكي از بزرگان نظام، دشمن اينك چون " ببر زخمي " در فضايي بشدت ارعابي منتظر فرصت است تا آنچه را به حق يا ناحق منافع حياتي خود مي داند ، بدست آورد و يا حفظ كند و توسعه دهد. آنچه دراين شرايط مي تواند كشتي امور را به سرانجام مقصود و نظر برساند ، مديريت كردن بر امور از جمله بر زبان و قلم بخصوص توسط صاحبان مقام است .
ماهيت ذاتي دشمن ، دشمني كردن است و غير از اين نمي تواند باشد و نيست ، همانطور كه تبديل كردن تهديد به فرصت يك اصل حياتي و مهارت مديريتي است . كم نيستند جوامعي كه اين اصل را بكار بردند و مي برند و منافع ملي خود را حفظ و توسعه و تعميق مي بخشند ، اما تاريخ نمونه هاي زيادي را نيز ديده است كه در آن تهديدها ، فرصت ها را عقب زدند .
اخيرا گزارشي تحليلي از سازماندهي هاي تبليغاتي آمريكا عليه ايران را مي خواندم كه شوراي روابط خارجي اين كشور به منظور حساس ساختن جهت دار مردم آمريكا در خصوص برنامه هاي هسته يي ايران آنرا طراحي و بازوهاي اصلي رسانه يي آن يعني CNN و MSNBC و فاكس نيوز مسوول پيش برد آن در حوزه افكار عمومي داخل آمريكا شده اند. طرح شوراي روابط خارجي آمريكا (AFPC) در سه منطقه اين كشور شامل واشنگتن ، مريلند و ويرجينياي شمالي اجرا شده ، حاصل كار براساس آن گزارش ، تغيير شديد نظر مردم مناطق هدف ، عليه ايران بوده است. نكته قابل توجه در اين پروژه ذهن شويي ، بهره رسانه هاي متولي طرح از " خوراك ايراني " بود كه در قالب چند تيزر تلويزيوني با استفاده از سخنان و مواضع برخي از مسوولين فعلي و سابق ايراني ساخته و پرداخته و ارايه شد كه به نتيجه آن چند سطر بالا تر اشاره گرديد.
