گزارش تازه " محمد البرادعي " مدير كل آژانس بين المللي انرژي هسته اي در مورد برنامه هاي هسته اي ايران در اوج رقابت هاي انتخاباتي دهمين دوره انتخابات رياست جمهوري در ايران انتشار يافت. شرايط خبري كشور و توجه عمومي به اين انتخابات  از يك سو ، و ادامه جنگ رواني رسانه هاي بيگانه با محورهاي مختلف از جمله همين انتخابات از سوي ديگر ، مانع از آن شد تا اين گزارش و ابعاد آن كه مي توان آنرا شفافيت افكني چند باره برروي برنامه هاي هسته اي ايران دانست ، آنطور كه لازم بود مورد توجه قرار گيرد و انعكاس عمومي پيدا كند .دراين ميان شماري از رسانه هاي خارجي با تحريف فرازي  بسيار مهم از يك مصاحبه آقاي البرادعي سعي در القاي دوباره دروغي بزرگ نمودند كه مدعيان برنامه هاي هسته اي ايران هميشه تلاش دارند سايه آنرا برروي اين برنامه ها قرار دهند و آن تشكيك در مورد اهداف اين برنامه ها است.

   آقاي البرادعي در گزارش خود به صراحت و براي پانزدهمين بار در كمتر از سه سال به " عدم انحراف " برنامه هاي هسته اي ايران از پروتكل ان پي تي و پادمان هاي ناظر آن اعتراف و اذعان مي كند .اين گزارش  بلافاصله با ادعاهايي از سوي برخي رسانه هاي متعلق به حزب صهيونيسم روبرو مي شود كه مي كوشند روي  آن با آنچه " مطالعات ادعايي " گفته مي شود ، ترديد بگذارند . در ادامه اين شيطنت ! رسانه اي انگليسي كه هفته گذشته مصاحبه اي با آقاي البرادعي داشت تا آنجا به تحريف و جعل سخنان وي دست مي زند كه  " مليسا    فلمينگ " سخنگوي آژانس بين المللي انرژي هسته اي به اعتراض جدي به آن مي پردازد و ضمن درخواست براي اصلاح گفته ، رسانه انگليسي را تهديد به شكايت مي كند.

   آنچه رسانه انگليسي به تحريف آن در سخنان آقاي البرادعي پرداخت يك كار ساده ولي بسيار موذيانه بود. آقاي البرادعي در آن فراز از سخنانش كه تحريف شد ، گفته بود :" ايران اگر اراده کند ، قادر به دستيابي به فناوري ساخت سلاح هسته اي است ." و روي " اگر اراده كند " ‌تاكيد كرده بود.

 معني اين عبارت اين است كه ايران توانايي دستيابي به فناوري هسته اي براي مقاصد غير صلح آميز را دارد و در عين حال با توجه به گزارش هاي آژانس و اظهارات مكرر شخص مديركل ، معني تكميلي آن اين مي باشد كه ايران به رغم داشتن توانايي دست يابي به برنامه اي غير صلح آميز، به تعهدات خود پاي بند مي باشد كه يك مستند آن تاكيد پانزده باره آقاي البرادعي بر "عدم انحراف برنامه هاي هسته اي ايران " و " يافت نشدن مدركي داير بر انحراف " درگزارش هاي رسمي به اعضاي شوراي حكام آژانس و از جمله در گزارش تازه او مي باشد. دراين ميان آنچه باعث خشم آقاي البرادعي و سخنگوي او ، خانم فلمينگ شد ، تحريف اين بخش از سخنان مدير كل و حذف عمدي عبارت " اگر اراده کند " توسط برخي خبرگزاريهاي غربي به نقل از رسانه انگليسي بود تا اينگونه نشان دهند که ايران عملا" درحال تلاش براي دستيابي به فناوري ساخت سلاح هسته اي است." حال آنكه نه مدير كل چنين اظهاراتي داشته ، و نه آژانس هرگز به مدركي دراين زمينه دست يافته و نه ايران چنين ادعايي داشته و يا دارد.

 درگزارش تازه آقاي البرادعي كه درنيمه اول خرداد ماه امسال منتشر شد ، وي  مجددا تاكيد مي كند كه : " برنامه هاي هسته اي ايران اهداف نظامي ندارد و غني سازي در سطح غير نظامي و زير نظارت آژانس صورت  مي گيرد "پاراگراف 5 گزارش - نتايج نمونه‌برداري هاي محيطي اخذ شده در کارخانه غني‌سازي و کارخانه نيمه صنعتي غني‌سازي سوخت نطنز ، نشان مي‌دهد که آن کارخانه‌ها منطبق باآنچه ايران اظهارنموده است، فعاليت مي‌نمايند .غني سازي در کمتر از 5 درصد، انجام مي گيرد". و "  هيچگونه شواهدي از وجود فعاليتهاي مرتبط با بازفرآوري اورانيوم وجود ندارد – پاراگراف ششم " . گزارش جديد آقاي البرادعي همچنين تاييد مي كند كه سانتروفيوژ هاي فعال ايران " تحت نظارت دوربين ها و بازرسان و كنترل آژانس قرار دارد." و آژانس بدون هيچ گونه مانعي به فعاليت هاي راست آزمايي خود ادامه مي دهد." همه مواد هسته اي در تاسيسات غني سازي سوخت نطنز(شامل خوراک، توليد محصول و دورريز) و همچنين همه زنجيره هاي سانتريفيوژهاي نصب شده، تحت نظارت دوربين ها و بازرسان و کنترل آژانس قرار دارد".

 به اين ترتيب و بار ديگر آنچه از گزارش مستفاد مي شود اين مهم مي باشد كه از منظر حقوقي و فني هيچ ادعايي در مورد برنامه هاي هسته اي مسالمت آميز ايران قابل قبول نيست و به علاوه تمامي دعاوي آژانس پاسخ گفته و آژانس مساله فني و حقوقي ديگري با ايران ندارد .

در مهرماه سال گذشته و با حل و فصل تمامي موضوعات فني و حقوقي باقي مانده در پرونده  ميان ايران و آژانس ، آمريکا که از اين نتايج خرسند نبود با راه اندازي تبليغات سياسي و انحرافي بر بخشي از برنامه کاري تحت عنوان مطالعات ادعايي متمرکز شد و با اخلال در کار آژانس و ايجاد فشارهاي مختلف بر آن، سعي کرد مسيرهمکاري هاي ايران و آژانس را تخريب نمايد و اينك نيز احساس مي شود كه به رغم سيگنالهايي كه واشنگتن براي بهبود رابطه با تهران  مي فرستد ، به اين سياست خود ادامه دهد.

  هدف ايران از تعقيب يك برنامه هسته اي مسالمت آميز به قصد دستيبابي به امكاني تازه براي توليد انرژي ، بارها و بارها از سوي مقامات ايراني تبيين شده است. ايران كشوري صاحب نفت و گاز فراوان و در عين حال كشوري است كه بالاترين سرانه مصرف انرژي را درجهان دارد . اين كشور با رشد قابل توجه خود به عنوان كشوري در حال گذر به صنعتي شدن ، به انرژي به عنوان نيازي اساسي مي نگرد كه اساس توسعه است . تامين چنين نيازي از منابع فسيلي نه ممكن و نه به جهت محدود بودن و بهاي آن امري معقول دانسته مي شود. از اين رو تحصيل انرژي از مواد شكاف پذير مطرح مي شود كه هم ارزان است و هم اينكه آثار استفاده از آن برروي محيط زيست بخصوص تشديد پديده گرمايش زمين و ايجاد گازهاي گلخانه اي بسيار اندك است.

 هم دارندگان تسليحات هسته اي از جمله آمريكا كه اولين و آخرين استفاده از آنرا اين كشور آنهم بر سرمردم دو شهر ژاپن صورت داده و هم كشورهاي فاقد آن به خوبي مي دانند كه اين نوع سلاح ها نه تنها امنيت و ثبات   نمي آورد كه رفتن به سوي آن گام برداشتن سرمايه بر و پرهزينه ،آنهم در بازي پرخطري است كه باخت در آنرا از همان ابتدا بايد باور داشت . در منظر ايراني ها هم از لحاظ فكري و اسلامي و هم از لحاظ تدبير و عقلانيت سلاح هسته اي هرگز جايي نداشته است.