کنفرانس دوره ای بازبینی پیمان منع گسترش سلاح های هسته ای موسوم به ان پی تی این روزها در حالی در ژنو جریان دارد که قدرتهای بزرگ هسته ای با پیشازی در نقض این معاهده ، جهان را بیش از هر زمانی در معرض خطر توسعه این نوع سلاح ها و به تبع آن تهدید امنیت ، صلح و ثبات بین المللی قرار داده اند . نقض پیمان ان پی تی از سوی قدرتهای بزرگ بویژه آمریکا به تعبیر "بان کی مون " دبیر کل سازمان ملل متحد ، اساس پیمان را با "بحران " روبرو کرده و فضایی که بر آن حاکم است ، "فضای بحران عدم اعتماد "می باشد . آنچه پس از 38 سال عمر پیمان بیش از همه به بحران اعتماد میان 188 عضو آن انجامیده ، فضای بی اعتمادی است که میان کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته عضو پیمان بخصوص آمریکا ، برای مانع تراشی های سیاسی آن در سر راه کشورهای در حال توسعه برای دسترسی به انرژی هسته ای با اهداف صلح آمیز به عنوان یک مولفه حیاتی برای توسعه اقتصادی ، بوجود آمده است ، امری که در پیمان به صراحت به عنوان یک حق قانونی به رسمیت شناخته شده است . آمریکا در حالی که به اذعان سناتور " مک کین " از داوطلبان نامزدی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در اردیبهشت ماه سال گذشته در نیوهمشایر " خود "بزرگترین ناقض پیمان ان پی تی " است ، تمامی تلاشهای خود را به کار برده تا همزمان با تسلیح به تعبیر کوفی عنان دبیر کل پیشین سازمان ملل "رژیم غیر مسوول صهیونیستی " به تسلیحات هسته ای ، مانع از بهره مندی دیگر کشورها از مواهب دانش مواد شکاف پذیر در جهت های صلح آمیز شودکه حقی اساسی برای همه کشورها به موجب پیمان است. آمریکا به رغم ادعاهایش ، خود بزرگترین ناقض پیمان ان پی تی بوده است ،زیرا نه تنها به خلع سلاح که از شروط اساسی پیمان طبق بند ششم آن بوده ، عمل نکرده ، بلکه زرادخانه های هسته ای خود را نیز توسعه داده و به اشاعه سلاح های هسته ای پرداخته است. از تازه ترین نمونه های عدم مسوولیت پذیری آمریکا در برابر پیمانهای بین المللی از جمله ان پی تی و برخوردهای دوگانه آن ، رای مثبت کنگره آمریکا در روز 17آذرسال 1385 به لایحه صادرات فناوری و مواد شکاف پذیر به هند و قرار داد تازه هسته ای با تل آویو در فروردین ماه امسال است که روزنامه اسراییلی "هاآرتص " در روز 26فروردین جزییات آنرا فاش کرد که آشکارا پیمان ان پی تی را نقض می کند. براساس اصل تقدم تعهدات بین المللی ، مصوبه مورد اشاره کنگره آمریکا و موافقتنامه تکمیلی آن ، و نیز ادامه تسلیح رژیم صهیونیستی ، در تضاد کامل با حقوق بین الملل قرار دارد. آمریکا از جمله امضا کنندگان پیمان ان پی تی است و براساس تعهد خود – اصل قاعده آمره در حقوق بین الملل - نمی تواند و نباید به کشوری مانند هند که تاکنون به هیچ یک از پیمانهای نظارتی بر فعالیت های هسته ای خود تن نداده و به علاوه دو آزمایش هسته ای در سالهای 1974 و 1998 داشته است ، و نیز به رژیم غیر مسوول صهیونیستی که با داشتن صدها کلاهک هسته ای به تخمین سازمان ملل ، از زیر بار هر نوع تعهدی در خصوص برنامه های هسته ای غیر مسالمت آمیزش با یاری آمریکا می گریزد ، فناوری هسته ای صادر کند ، که این امر نه تنها نقض پیمان ان پی تی و دیگر تعهدات جهانی ، که تهدیدی جدی برای صلح و امنیت جهانی است و رقابت های تسلیحاتی را تشدید می کند.طبق ماده یک پیمان ان پی تی ، ممالک دارای تسلیحات اتمی (آن زمان: آمریکا، شوروی و بریتانیا) متعهد شدند که هیچگونه امکانات تسلیحاتی و جنگ افزار اتمی در اختیار ممالک فاقد تسلیحات اتمی عضوو غیر عضو قرارداد، قرار ندهند. مبتکران پیمان بر این عقیده بودند که " در صورت بروزجنگ هسته ای تخریب و ویرانی غیر قابل باوری دامنگیر نوع بشر خواهد شد ، از این رو به کارگیری حداکثر تلاش برای جلوگیری از خطر وقوع چنین جنگ‌هایی و برای اتخاذ تمهیدات لازم جهت تامین امنیت مردم، با اعتقاد به این که گسترش تسلیحات هسته ای، خطرجنگ هسته ای را به طور جدی افزایش خواهد داد" لذا باید یک رژیم حقوقی بر فعالیت های هسته ای در جهان نظارت داشته باشد و براساس این رژیم که " در مطابقت با مفاد قطعنامه‌های مجمع عمومی سازمان ملل متحد که خواستار حصول توافقی برای جلوگیری از اشاعه بیشتر سلاح های هسته ای شده است- تاکیدها همه از مقدمه پیمان " کشورهای برخوردار متعهد می شوند( شدند ) تا تمامی فعالیت های هسته ای خود را تحت نظارت آژانس بین المللی انرژی هسته ای قرار دهند. نقض عهد توسط آمریکا تنها به صدور فناوری و انتقال مواد شکاف پذیر به هند که پیمان را نیز نپذیرفته ، محدود نمی شود. دولت واشنگتن که حتی به رغم تبلیغات گسترده علیه مخالفان سیاسی خود چون ایران ، هنوز الحاقها به پیمان ان پی تی را نپذیرفته است ، " گناه اولیه " هسته ای شدن رژیم صهیونیستی و در ادامه فراری دادن آن از نظارت بین المللی را برعهده دارد ، رژیمی که "عنان " دبیر کل پیشین سازمان ملل و "البرادعی " مدیر کل آژانس بین المللی انرژی هسته ای بارها آنرا " رژیمی بی مسوولیت " خوانده اند. اسراییل رژیمی است که از بدو پیدایش در سال 1948 میلادی تکیه خود را برای حیات سیاسی بر تسلیحات بویژه از نوع هسته ای آن استوار کرده است و این باور در رهبران آن از جمله " موشه دایان" وزیر جنگ پیشین وجود داشت و علنا گفته اند و می گویند که :" در صورتی که اسراییل در خاورمیانه نتواند با سلاح متعارف قدرت بازدارندگی‌اش را به منصه‌ی ظهور برساند ،باید به سلاح هسته ای پناه ببرد."

آمریکا با آنکه در برابر افکار عمومی جهان و بسیاری از رهبران برجسته دنیا رژیمی غیر مسوول و و غیر قابل اعتماد و ناپای بند به تعهدات دربرابر پیمانها و عهد های بین المللی شناخته می شود ، جمهوری اسلامی ایران را با استفاده از شبکه گسترده شیطانی صهیونیستی ، کشوری معرفی می کند که در پس برنامه های هسته ای اش احتمالا و شاید !؟ اهداف غیر مسالمت آمیزی را دنبال می کند و از این رو " حتی برنامه صلح آمیز هسته ای هم نباید داشته باشد. بوش - خبرگزاری فرانسه 31فروردین 1387" ایران تعهد خود را در برابر پیمان ان پی تی و توافقات بین المللی همواره اثبات کرده است . ایران به نشانه صداقت فعالیت های هسته ای مسالمت آمیزش در مراکز هسته ای اش را بارها به روی خبرنگاران باز کرده و به علاوه این مراکز ، پیوسته در معرض بازرسی های سرزده و سرنزده بازرسان آژانس بین المللی انرژی هسته ای و نیز دوربین های دائمی آژانس بوده و آژانس در طول هربار بازرسی بازرسانش تایید کرده که نشانه ای دایر بر انحراف در برنامه های هسته ای ایران ندیده است. دستیبابی به انرژی هسته ای برای اهداف مسالمت آمیز بر طبق پیمان ان پی تی حقی لاینفک برای همه ی کشورهای عضو و از جمله ایران است و طبق اذعان پیمان ، هیچ کس نمی تواند این حق را از آنها سلب کند. انرژی هسته ای و فناوری تحصیل آن برای مقاصد صلح آمیز با تلاشی که دانشمندان ایرانی در طول سالها صورت دادند ، اینک به" دانشی بومی ، تحسین برانگیز و ستودنی " حتی در نگاه کارشناسان آمریکایی ( نیویورک تایمز 11اردیبهشت 1387) تبدیل شده است ، و افکار عمومی جهان نیز به صلح آمیز بودن آن ( دو نظر سنجی مشهور بی بی سی در سال 1386 و الجزیره در سال 1385) اذعان دارد. بااین وصف کاخ سفید که ادعای " کاذب رهبری جهان – محمود احمدی نژاد 12اردیبهشت 1387" را دارد ، همچنان می کوشد به عنوان یک محور تبلیغاتی علیه ایران ، برنامه های هسته ای آنرا غیر صلح آمیز و حرکتی تهدیدی بویژه در منطقه خاورمیانه نشان دهد ، منطقه ای که خلع سلاح هسته ای در آن ایده ای متعلق به ایران است که دهها سال پیش آنرا طرح کرده و به آن نیز وفادار مانده است ، اما در همین منطقه رژیم غیر مسوول صهیونیستی از نگاه رهبران آمریکاکه بمب های اتمی را بر سر مردم دو شهر ناکازاکی و هیروشیما در ژاپن آزمایش کرده اند ، حق آنرا دارد که همچنان نه تنها برنامه نظامی هسته ای داشته باشد ، بلکه به هر شکل و بهانه که شده از نظارت بین المللی بگریزد .

تبلیغات گسترده آمریکا علیه ایران از جمله برنامه های هسته ای اش چند محور دارد که یکی از آنها متوجه کشورهای منطقه است . آمریکا در منطقه با بزرگنمایی برنامه های هسته ای ایران ( الجزیره اسفند 1384) سعی در آن دارد تا " ایران و نه اسراییل را دشمن واقعی اعراب نشان دهد – الخلیج چاپ امارات 31فروردین 1387" حال آنکه نه تنها چنین باوری در بین مردم منطقه وجود ندارد ، بلکه آنها " که هر روز شاهدند توافق های ایران و اعراب پی در پی در جریان است " اتفاق نظر دارند که :" نباید تهدید راهبردی و وجودی اسراییل را با ادعای واهی خطر ایران عوض کنیم و اعراب باید بدانند ایران دشمن آنها نیست . منبع بالا" .