در خلیج فارس از روز سه شنبه دوم اردیبهشت و برای مدت دو هفته ، رزمایش مشترک جدیدی توسط آمریکا و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس صورت می گیرد که هدف از آن به گزارش خبرگزاری امارات ، بررسی شیوه های دفاع "دفاع مشترک " و " توسعه توانمندیهای نظامی در منطقه " است . این رزمایش مشترک از نگاه استراتژیست ها ، رقابت های تسلیحاتی در منطقه را تشدید می کند و به علاوه نمی تواند در منطقه حساس خلیج فارس ، یک الگوی مناسب و عملی منطبق بر منافع کشورهای منطقه ، برای همکاریهای امنیتی باشد.
یک مساله اساسی در روابط کشورهای حوزه خلیج فارس که از سالها پیش مورد توجه استراتژها بوده و مساله ای مهم و اساسی در روابط منطقه ای تلقی می شود ، فقدان همکاریهای امنیتی دستجمعی منطقه ای به عنوان یک نیاز اساسی می باشد که منطقه را هر چه بیشتر به سوی میلیتاریسم سوق داده است . همکاریهای امنیتی در منطقه در سالهای اخیر سه سمت عمده ، یکی دو جانبه و دومی چند جانبه منطقه ای و سومی دو یا چند جانبه با حضور نیروهای بیرون از منطقه داشته است که ضعف در دومی از نگاه تحلیلگران استراتژیک در منطقه به همراه عواملی دیگر که قابل تامل هستند ، موجب شکننده شدن امنیت در منطقه و کاهش سطح آن شده است و شکل سوم این همکاریها ، حضور هر چه بیشتر نیروهای بیگانه و فرامنطقه ای را سبب گردیده که خود عاملی بالقوه خطرناک و جدی برای امنیت منطقه است .
آنچه خلا آن اینک در همکاریهای امنیتی منطقه ای بیشتر از هر زمانی احساس می شود ، نبود یک سازمان برای هدایت و تمرکز فعالیتهای کشورهای منطقه در آن می باشد که پیش نیاز آن وجود باور لزوم یک واحد امنیتی درراستای ثبات منطقه ای است . دهشت افکنی ( تروریسم ) بلایی است که کشورهای منطقه اینک با آن روبرو هستند واین امر و مبارزه با آن می تواند به عنوان یک نقطه مشترک برای همکاریهای چند جانبه در قالب یک سازمان امنیتی منطقه ای تلقی شود. دو مساله در منطقه موجب امکان یابی دهشت افکنان (تروریست ها) برای ظهور ، قدرت نمایی و نهایت تبدیل شدن به یک تهدید جدی امنیتی برای همه ی کشورهای منطقه شده است . این دو مساله عبارتند از اول : حضور گسترده نیروهای بیگانه در منطقه چه به صورت اشغال ( افغانستان و عراق ) و یا توافق شده ( اغلب کشورهای حوزه خلیج فارس ) و ساخت (القاعده ) و تحت حمایت قرار دادن تشکل های دهشت افکن ( منافقین ) با هدف های مختلف از جمله تنظیم روابط با کشورهای منطقه و دوم تقویت بدبینی و بی اعتمادی مردم منطقه به دولتهای خود بویژه بواسطه تکیه بیش از حد به آمریکا که به باور استراتژیستهای منطقه ، می تواند به بروز شورش ، قیام و حتی سرنگونی حکومت های منطقه بینجامد ، امری که در سالهای اخیر نشانه هایی از آنرا در برخی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس بارها شاهد بودیم . از نگاه استراتژیستها ، برقراری و تقویت همکاریهای دو جانبه امنیتی مانند آنچه در سالهای اخیر میان ایران و ترکیه برقرار شده و در ماههای اخیر ایران و عراق به آن علاقه مندی نشان داده اند با تشکیل یک ستاد واحد فرماندهی و هدایت عملیات میان سه کشور که در بدو امر می تواند مهمترین مساله امنیتی منطقه یعنی دهشت افکنی و مبارزه با آنرا در دستور کار خود قرار دهد ، بستری است که نه تنها فعالیت های امنیتی که در آینده امور نظامی و انتظامی را نیز با عضو گیری دیگر کشورها ، میان کشورهای منطقه هماهنک کند تا زمینه از هر حیث و بهانه برای نبود بیگانگان در منطقه از میان برداشته شود.
مساله ای که در پس تمرین های نظامی مشابه آنچه هم اینک در منطقه خلیج فارس با مشارکت آمریکا و برخی کشورهای نزدیک به آن جریان دارد ، تشدید رقابتهای تسلیحاتی در منطقه می باشد که به تعبیر " موسسه مطالعات صلح بین الملل –SIPRI" موجب " خفه شدن خاورمیانه " از سلاح شده است. گزارش این موسسه نشان می دهد که در سال 2006 هزینه های تسلیحاتی به رقم بی سابقه 900 میلیارد یورو رسید که سهم قابل ملاحظه ای از آن به خریدهای خاورمیانه تعلق دارد که در راس آن عربستان سعودی ، اسراییل ، مصر ، کویت و امارات عربی قراردارند و درچنین شرایطی ، آمریکا باز هم اصرار دارد که منطقه را هر چه بیشتر نظامی کند که پیشنهاد فروش 20 میلیارد دلار سلاح به چند کشور متحد آمریکا در منطقه در سالی که گذشت و تحویل آن بتدریج آغاز شده ، بخشی از آن است.
رقابت قدرت های فرامنطقه ای برای پیدا کردن جای پایی در منطقه حساس خلیج فارس ، این منطقه را هر چه بیشتر نظامی کرده است . علاوه بر آمریکا ، فرانسه ، انگلیس و روسیه نیز تلاش دارند تا دلارهای نفتی منطقه را هرچه بیشتر به سلاح تبدیل کنند ، سلاحی که به باور عموم استراتژیست های منطقه ، نه تنها برای این کشورها امنیت نیاورده و نمی آورد ، که براساس شواهد و قرائن بسیار به دردسری بزرگ در حوزه امنیت ملی و منطقه ای برای کشورهای منطقه تبدیل شده است که اغلب با مسایلی چون دهشت افکنی و عدم اقبال عمومی روبرو هستند.
از جمله صادر کنندگان عمده تسلیحات در سطح جهان فرانسه است که براساس گزارش 6 دسامبر 2007 میلادی (15آذر 1386) پارلمان آن ، در این سال 74/5 میلیارد یورو سفارش تسیلحات دریافت کرد و به ارزش 03/4 میلیارد یورو سلاح فروخت که در حدود دو میلیارد دلار آن تنها به دو مشتری دائمی تسلیحات فرانسوی در منطقه خلیج فارس یعنی عربستان سعودی و امارات عربی بود.
یکی از محورهایی که آمریکا برای کشاندن بیشتر حوزه خلیج فارس در دامن میلیتاریسم آنرا دنبال می کند " ایران هراسی " است که در منطقه و در میان توده های مردم نه تنها مقبول نیفتاده که به اعتراف جیمی کارتر رییس جمهوری اسبق آمریکا در گفت و گوی پرسر و صدایش در سال گذشته با روزنامه اتریشی " دی پرسه " که در آن سیاست های آمریکا در منطقه بخصوص در حمایت گسترده از اسراییل برای سرکوب فلسطینی ها را به چالش کشید و نیز نظر سنجی گسترده خبرگزاری فرانسه در روز 11آذر سال 1385 ، نظر سنجی شبکه خبری " الجزیره " در سال 1385 و نظر خواهی وسیع رادیو بی بی سی در میان شنوندگانش در سراسر جهان در ابتدای زمستان سال 1386 ، کاملا جواب عکس داده و به برانگیخته شدن بیشتر افکار عمومی منطقه علیه آمریکا و دخالت های روز افزون آن در امور منطقه و در مقابل محبوبیت روز افزون ایران و رهبران آن و برخی رهبران فلسطینی شده است .
کارتر در آن مصاحبه از جمله گفته بود که :" در زمان ریاست جمهوری من ، ما حمایتی آشکار و دوستانه از کشورهایی نظیر اردن و مصر به عمل آوردیم . براساس نتایج آخرین نظر سنجی ها ، امروز کمتر از 5 درصد از مردم اردن و مصر نظری مثبت نسبت به دولت آمریکا دارند."
