سوريه کشوری که زمانی مرکز امپراتوری اسلام بود، منطقه ای را تحت پوشش قرار می دهد که در گذشته شاهد تهاجمات و تجاوزهای تقريبا همه قدرتهای بزرگ بوده است . از روميها و مغولها و ترکها گرفته تا سربازان جنگهای صليبی بوده است.

در سوريه که کشوری با جلگه های حاصلخيز، صحرا و کوهستان است گروههای نژادی و مذهبی گوناگونی از قبيل کردها، ارمنی ها، آسوريها، شيعيان علوی و اهل فرقه دروزيه زندگی می کنند. اما اعراب سنی بخش اعظم جمعيت را تشکيل می دهند.

سوريه کنونی در سال ۱۹۴۶ استقلال خود را از فرانسه بدست آورد. با اين همه اين کشور، به ويژه به دليل منافع متناقض گروههای مختلف در جامعه، شاهد دورانی از بی ثباتی سياسی بوده است.

سوريه و مصر برای مدت کوتاهی (۶۱-۱۹۵۸) در دوران رياست جمهوری جمال عبدالناصر اتحاديه ای را تشکيل دادند. ولی کودتايی نظامی استقلال را به کور بازگرداند.

در سال ۱۹۶۳ حزب پان عرب بعث که تحت کنترل علويها بود قدرت را به دست گرفت و تا به امروز در راس قدرت باقی مانده است.

حکومت بعثی، به ويژه در دوران حافظ اسد، در عرصه داخلی با حکمرانی اقتدارگرايانه و در عرصه بين المللی با سياستی شديدا ضد اسرائيلی توصيف شده است. در سال ۱۹۶۷ سوريه بلندی های جولان را در جنگ با اسرائيل از دست داد. اما به دليل جنگ داخلی در لبنان، کشور همسايه اش، موفق شد که نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد.

در داخل کشور دولت بعث هرگونه مخالفتی را به شدت سرکوب می کند. گمان می رود که در سال ۱۹۸۲ هزاران نفر در سرکوبی قيام اخوان مسلمين در شهر حما، جان خود را از دست داده باشند.

پس از مرگ حافظ اسد فضای سياسی در سوريه اندکی بازتر شد و در نتيجه دهها زندانی سياسی آزاد شدند.

جمعيت: 18.2 ميليون (سازمان ملل متحد ۲۰۰4)
پايتخت: دمشق
مساحت: 185.180 کيلومتر مربع
زبان اکثريت: عربی
دين اکثريت: اسلام
اميد به زندگی: ۷۰ سال (مردان)، ۷۳ سال (زنان) ( سازمان ملل متحد)
واحد پول: ۱ ليره سوری = ۱۰۰ پياستر
صادرات عمده: نفت و گاز
ميانگين درآمد سالانه: 1.130 دلار (بانک جهانی 2002)
نشان حوزه اينترنت: .sy
کد بين المللی تلفن: 963+

رئيس جمهور: بشار اسد

بشار اسد اندکی پس از فوت پدرش، ژنرال حافظ اسد در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۰ جانشين او شد.

بشار متولد 1965 سومين فرزند حافظ اسد است. او در رشته چشم پزشکی در دمشق و لندن تحصيل کرده است.

پشار اسد پس از فوت برادر ارشدش (در يک سانحه رانندگی در سال ۱۹۹۴) که بنا بود پس از پدرش رياست جمهوری را بر عهده گيرد - به ارتش پيوست و در سال ۱۹۹۹ به درجه سرهنگی رسيد.

مبارزه بشار اسد با فساد در داخل کشور به چهره او به عنوان رئيس جمهور طرفدار نوسازی اعتبار بيشتری بخشيد. بشار اسد همچنين رهبر حزب بعث و رييس کل قوای ارتش است.

نخست وزير: محمد ناجی اوتاری
وزير امور خارجه: فاروق الشرع

اکثر رسانه ها و مطبوعات سوريه تحت کنترل دولت و حزب بعث قرار دارد. هيچ کس حق انتقاد از رئيس جمهور و خانواده او را ندارد. همچنين، مقالات مطبوعات داخلی يا خارجی که از سوی دولت تهديدکننده و يا انتقادی محسوب شوند تحت سانسور قرار می گيرند.

در اوايل رياست جمهوری بشار اسد مطبوعات برای مدت کوتاهی از يک آزادی نسبی برخوردار شدند. در اين ايام اولين نشريات مستقل شامل سه روزنامه حزبی، دو روزنامه خصوصی و يک مجله فکاهی پس از حدود ۴۰ سال موفق به کسب مجوز شدند.

اما پس از تصويب لايحه قانون مطبوعات ديگری، محدوديتهايی برقرار شد. از جمله تمامی نشريات ملزم به کسب مجوز از شخص نخست وزير شدند. اين نشريات در صورت تخلف از مفاد اين قانون تعطيل می شوند.

علاوه بر سه شبکه تلويزيونی دولتی مردم امکان تماشای برنامه های تلويزيونهای خارجی را هم دارند. آنها همچنين از اجازه نصب بشقاب ماهواره برخوردارند.

در سال ۲۰۰۲ دولت شروطی را برای اعطای مجوز به راديوهای بازرگانی اف ام و مستقل تعيين کرد، ولی متعاقبا در پی صدور حکمی اين راديوها از پخش اخبار و يا برنامه های سياسی منع شدند.

مطبوعات

تلويزيون

تلويزيون دولتی سوريه - پخش برنامه در داخل کشور و از طريق ماهواره به زبانهای عربی، انگليسی و فرانسه

راديو

راديو دولتی جمهوری عربی سوريه - پخش از دمشق، شامل بخش خارجی راديوی دولتی به چندين زبان از جمله انگليسی

خبرگزاری