نمايه سياسي ،اقتصادي و فرهنگي لبنان
لبنان يکی از متشنج ترين کشورهای خاورميانه است. اين کشور طی سه دهه اخير اين کشور در حاشيه و گاهی در مرکز جنگها و درگيريهای ناشی از ايجاد کشور اسرائيل در منطقه بوده است.
لبنان کشوری کوچک و کوهستانی است که تا قبل از کسب استقلال در سال ۱۹۴۳ تحت قيمومت فرانسه قرار داشت. اين کشور پناهگاهی برای اقليتهای کشورهای منطقه بوده است. در نتيجه جمعيت آن شامل فرقه های مختلف مسيحی، مسلمان شيعه و اهل سنت، فرقه دروزيه (موحدون) و اقليتهای ديگر است.
به همين علت، سمتهای دولتی بين گروههای متعدد تقسيم شده اند. لبنان همچنين شاهد ورود تعداد بيشماری پناهنده فلسطينی به کشور بوده است. ولی اکثر اين پناهندگان فلسطينی صرفا از حقوق قانونی محدودی برخوردارند.
بين سال ۱۹۷۵ تا اوايل دهه ۱۹۹۰ لبنان صحنه يک جنگ داخلی خونين بود که از آن قدرتهای منطقه، به خصوص اسرائيل، سوريه و سازمان آزاديبخش فلسطين، به عنوان عرصه ای برای منازعات خويش استفاده می کردند.
در سال ۱۹۸۲، جنوب لبنان تحت اشغال نيروهای اسرائيلی قرار گرفت. اين نيروها در سال ۱۹۸۵ به منطقه ای که اسرائيل به نام "حريم امنيتی" توصيف کرده بود به تدريج عقب نشينی کردند. اين عقب نشينی تا سال ۲۰۰۰ به طول انجاميد.
در حال حاضر سوريه قدرت اصلی در اين کشور است. ولی از زمان عقب نشينی نيروهای اسرائيلی، سوريه تحت فشار بوده است که نيروهايش را همچون اسرائيل از کشور خارج کند. هر چند تحقق صلحی پايدار در لبنان هنوز بعيد به نظر می رسد ولی به لطف ميزان بالای جميعيت با سواد کشور و فرهنگ سنتی تجارت در لبنان، اين کشور همچنان در مقام يک مرکز بازرگانی فعال باقی مانده است.
اطلاعات کلی
جمعيت: ۳.7 ميليون (سازمان ملل متحد ۲۰۰4)
پايتخت: بيروت
زبان اکثريت: عربی
دين اکثريت: اسلام، مسيحيت
اميد به زندگی: ۷۲ سال (مردان) و ۷۵ سال (زنان)( سازمان ملل متحد)
واحد پول: ۱پوند ( يا ليره) لبنانی = ۱۰۰ پياستر
صادرات عمده: مواد غذايی و تنباکو
ميانگين درآمد سالانه: 4.040 دلار (بانک جهانی 2003)
نشان حوزه اينترنت: .lb
کد بين المللی تلفن: 961+
رهبران
رئيس جمهور: ژنرال اميل لحود
لحود در ۱۲ ژانويه ۱۹۳۶ متولد شد. او فرزند ژنرال جميل لحود است که در ايجاد ارتش لبنان و تلاشهای اين کشور در راستای کسب استقلال نقش بسزايی داشت.
در سال ۱۹۶۸ او فرماندهی اولين ناوگان را بعهده گرفت، و از سال۱۹۷۰ تا ۱۹۸۳ که در مقام رياست دفتر نظامی وزارت دفاع قرار داشت در سمتهای گوناگونی در ارتش فعاليت می کرد.
در مقام رئيس کل قوا از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۸ وی ارتش کشور را که در اثر جنگ داخلی تضعيف شده بود بازسازی کرد و آن را به صورت نيرويی سازماندهی شده و غير وابسته به فرقه ها و گروههای سياسی درآورد.
انتخاب لحود به عنوان رئيس جمهور در نوامبر ۱۹۹۸ مور استقبال عموم کشور قرار گرفت زيرا او به عنوان فردی وطن پرست و مبارز با فساد شهرت داشت. دوره رياست جمهوری لحود در دسامبر 2004 می بايست پايان می يافت، اما پارلمان لبنان پس از تصويب لايحه ای بحث برانگيز در سپتامبر 2004 دوره رياست جمهوری او را برای مدت سه سال ديگر تمديد کرد.
نخست وزير
رفيق حريری نخست وزير اسبق لبنان که بخش عمده ای از سالهای پس از جنگ داخلی را در مقام نخست وزيری خدمت کرده بود به دنبال مخالفت با اصلاح قانون اساسی برای تمديد دوره رياست جمهوری از کار خود کناره گرفت.
در روز 14 فوريه 2005 رفيق حريری، بر اثر انفجاری ناشی از يک خودروی بمب گذاری شده، در بيروت کشته شد.
عمر کرامی نيز در روز 28 فوريه، يعنی دو هفته پس از قتل رفيق حريری، نخست وزير پيشين اين کشور استعفای خود و دولتش را اعلام کرد.
دولت آقای کرامی تا انتصاب نخست وزير جديد توسط اميل لحود، رييس جمهوری، اداره امور را به طور موقت در دست خواهد داشت.
رسانه ها
لبنان شبکه خبری پويا، پيشرفته و متنوعی دارد که نشانگر وجود چندين حزب و فرقه مختلف در کشور است.
لبنان نخستين کشور در جهان عرب بود که به شبکه های راديو تلويزيونی مستقل اجازه فعاليت داد. ولی دولت حق دخالت در مديريت شبکه ها و پخش اخبار از آنها را برای خود محفوظ نگه داشته است. مالکيت تعدادی از اين شبکه ها در اختيار مقامات سياسی بلندپايه کشور است.
اولين شبکه های بازرگانی تلويزيونی فعاليت خود را در اواخر دهه 50 ميلادی در لبنان آغاز کردند. "کمپانی تلويزيونی لبنان" در سال ۱۹۵۹ و "تله اورينت"، با حمايت مالی شبکه ای بی سی آمريکا، در سال ۱۹۶۲ فعاليت خود را شروع کردند.
اکثر شبکه های فعال کنونی بعد از جنگ داخلی داير شدند و متعلق به گروههای مسلمان و مسيحی هستند. "تله ليبان" يک شبکه دولتی است که اکثر برنامه های تهيه شده در داخل کشور از آن پخش می شود. بهره گيری از تلويزيون کابلی نيز در لبنان بسيار متداول است.
شبکه تلويزيونی المنار که از سوی گروه شبه نظامی حزب الله حمايت می شود، بسيار بحث برانگيز است. دادگاهی در فرانسه پخش اين شبکه ماهواره ای را به دليل ترويج عقايد ضد يهوديت ممنوع اعلام کرد.
طی جنگ داخلی نظارتی بر شبکه های راديويی نبود. در نتيجه بيش از ۱۰۰ راديو مشغول به فعاليت بودند. ولی با تصويب قانونی در سال ۱۹۹۶ در ارتباط با لزوم کسب مجوز، دولت موفق به کنترل رسانه ها شد و در نتيجه تعداد راديوهای مستقل را کاهش داد.
دهها روزنامه و صدها نشريه مقامات کشور و سياستهايشان را مورد انتقاد قرار می دهند.
مطبوعات
تلويزيون
تله ليبان - دولتی
راديو
راديو ليبان - دولتی
خبرگزاری
