اما مساله از بعد خارجي حائز اهميت و توجه جدي تر است . قرائن ، شواهد ومدارك بسياري در اختيار نهادهاي امنيتي و انتظامي كشور است كه رد پاي برخي قدرت هاي فرامنطقه اي را در حوادث تروريستي اخير در جنوب شرق و نقاط ديگري از كشور به وضوح نشان مي دهد. هدف اين قدرت ها در دو بعد داخلي و خارجي روي هر يك از سه كشور ايران ، افغانستان و پاكستان روشن است. آنها از بعد خارجي " در صدد يافتن جاي پايي محكم در نقطه حساس و استراتژيك درياي عمان و خليج گوادار و منطقه بلوچستان پاكستان و ايران هستند."[1] تا از اين طريق تحولات منطقه را هدايت و مديريت كنند. و در بعد داخلي، بيگانه ها بر اين نظرند كه " افزايش فشار و آشفتگي داخلي در ميان اقليت هاي نژادي و مذهبي در ايران ، فرصت هاي جديدي براي آمريكا در جهت بي ثبات كردن جمهوري اسلامي ايران مي دهد . " [2] و "ساخت دشمنان داخلي و مشغول كردن حكومت ها (ي منطقه به آنها ) يكي از ابزار اين هدف است ".[3]
در راهبردهاي آمريكا در منطقه ، تسلط بر خليج "گوادر" كه بتدريج به يك قطب اقتصادي منطقه اي توسط چيني ها تبديل مي شود ، فراتر از يك رقابت ميان قدرتها معني و جاي دارد. آمريكا در صدد آن است تا با تسلط بر اين منطقه و مناطق پيراموني آن ، و توسعه بيشتر دامنه نفوذ خود از سمت شمال روي تحولات در پاكستان و افغانستان و آسياي مركزي و از سوي غرب روي ايران و از جنوب روي شيخ نشين هاي خليج فارس تاثير بگذارد .آمريكايي ها اينك در منطقه بسوي دوبي حضوري دائمي براي خود تعريف و فراهم آورده اند و بدنبال آن هستند تا با تسلط بر گوادر و مناطق پيراموني آن ، از موقعيت استراتژيك اين منطقه بهره چسته و نقل و انتقال نفت در منطقه را كاملا كنترل كند."[4] آمريكا براي اين منظور پول هاي بسياري هزينه مي كند [5] و پايگاههاي بسياري را نيز در منطقه بوجود آورده و تجهيز كرده است.
در استراتژي آمريكا براي منطقه ، ايالت بلوچستان پاكستان حساسيت هاي خاص خود را دارد به گونه اي كه در اين منطقه پايگاه هاي نظامي آمريكايي ها در منطقه " دالبندين " ،" جك آباد " و "پسني " مستقر مي باشند و برخي اطلاعات منتشر شده از سرويس هاي اطلاعاتي كشورهاي منطقه نشان مي دهد كه " سازمان اطلاعات مركزي آمريكا ( سيا) بعد از استقرار در افغانستان دستگاههاي جاسوسي خود در منطقه نوار مرزي را تقويت كرده و " روابط سازمان يافته اي را با سران برخي گروهها و دسته هاي اشرار داشته است" [6] و محور اين روابط " رايان سي كروكر " سفير آمريكا در اسلام آباد است.
تامين امنيت در منطقه با توجه به شرايط و وضعيتي كه اشاره شد بستگي به تحقق دو عامل دارد. اول : نظام بايد با توجه به شناسايي مولفه هاي داخلي تاثير گذار در امنيت منطقه ، به حل و فصل سريع آنها بپردازد و دوم : حاكميت هاي افغانستان وپاكستان را به اتخاذ ترتيبات امنيتي جديد و فعال سازي ترتيبات قبلي فرابخواند و اين نكته را براي آنها آشكار سازد كه امنيت منطقه جز در همكاري دستجمعي ممكن نيست و اخلال در آن ، منافع هر سه كشور را به مخاطره جدي مي اندازد.
