تبليغاتX
یادداشت های یک روزنامه نگار
یادداشت های یک روزنامه نگار
سیاسی - استراتژیک

عراق ؛اميد به فردا

 ... انتخابات پارلمانی عراق در ماه دسامبر برگزار شد و ائتلاف گروه های شيعه توانست بيشترين تعداد کرسی های پارلمان را به دست آورد اما با دخالت هاي آمريكا و اعمال فشار براي دادن كرسي به برخي احزاب و گروهها ي فاقد آراي كافي مردمي ، نتيجه نهايي بگونه اي رغم خورد كه دولتي ائتلافي تشكيل شود.

     توافق روز شنبه رهبران عراق نشان داد كه آنها درايت لازم را براي اداره امور كشور خود دارند و قادرند در بحراني ترين شرايط ، براي اداره امور كشور خود تدبير نمايند  و اشغالگران نمي توانند اراده شان را بر مردم اين كشور تحميل كنند. آمريكا بزرگترين مانع بر سر تشكيل يك دولت ملي در عراق بود ، دولتي كه" ملت " اين كشور  و نه يك حزب و گروه خاص را نمايندگي كند . حال مردم عراق اميد دارند دولت جديد كه رياست آنرا يك سياستمدار شناخته شده اهل تشيع برعهده خواهد گرفت و او فردي است كه درعين حال به " منتقد تاکتيک های آمريکا " و " كسي كه تلاش هاي زيادي براي نزديكي گروههاي عراقي با هم داشته است " شهرت دارد ، گامهاي عملي خويش  را براي تحقق آمال مردم ستم ديده و زجر كشيده اين كشور،  با تشكيل دولتي فراگير و كثرت گرا ، كه در آن هر گروه و قوم به اندازه وزن و اعتبار خود در نزد مردم سهم داشته باشد ، قويا و قاطعانه بردارد.

درنزديكي ديدگاههاي رهبران عراق و اتفاق و اتحاد مردم اين كشور در شرايط خطيري كه در آن بسر مي برند، بيشترين سهم را به اعتراف همه ي گروههاي عراقي  و بازيگران فعال درصحنه اين كشور ، مرجعيت ديني در نجف برعهده داشت و دارد و دولت آينده عراق قطع يقين نظر وديدگاههاي آنرا در اداره امور مد نظر قرار خواهد داد.

 عراق اينك با مشكلات عديده اي روبرو ست  كه حل آنها با در نظر گرفتن مصالح و مصلحت هاي مردم اين كشور ، بايد در اولويت هاي كاري دولت آقاي مالكي  كه انتظار مي رود با توجه به هماهنگي هاي گروهها و احزاب عراقي پارلمان اين كشور نيز به آن راي دهد ، قرار گيرد. امنيت و اعاده آن در عراق  حتما اولويت نخست آقاي مالكي خواهد بود . اعاده امنيت در عراق  به تحقق چند مهم وابسته است. اولين مساله اي كه عراق در اين مسير با آن روبروست ، ادامه اشغال اين كشور و حضور نيروهاي بيگانه در آن مي باشد كه هرگز براي آن امنيت نياورده و به گفته عمر موسي دبير كل اتحاديه عرب براي آن امنيت نيز نخواهد آورد . دولت جديد عراق بايد اشغالگران را براي خروج از اين كشور تحت فشار قرار دهد و براي آن يك جدول زمان بندي شده ارايه كند . اين امر چون با اهدافي كه آمريكا از اشغال عراق تعقيب مي كرد و مي كند،  منافات دارد ، بعيد بنظر مي رسد كه به سرعت وآساني عملي باشد ،  از اين رو دولتمردان تازه عراق بايد  به موازات فشار دولت هاي منطقه كه اشغال عراق و ادامه حضور اشغالگران در آن امنيت ملي آنان را نيز به خطر انداخته است ، تمامي مساعي خويش را دراين مسير بكار ببندند .

   مقاومت كه بر طبق كنوانسيون هاي بين المللي از جمله دو كنوانسيون ژنو و نيز كنوانسيون هاي ديگر ناظر بر نحوه اداره امور  سرزمين هاي اشغالي ، تا رفع اشغال ، اقدامي مشروع تلقي مي شود  و اقدامات تروريستي از سوي تروريسم جهاني كه شناخت خاستگاه ، ماهيت و رفتارهاي آن چندان پيچيده نيست ، امروز در عراق بحدي به هم آميخته شده است كه تفكيك آن ممكن نيست و اين وظيفه خطير بر دوش تمامي رهبران عراق است كه  با موضع گيريهاي روشن و مشاركت در روند وفاق ملي در اين كشور ، تروريستها را تنها بگذارند و به دولت منتخب مردم عراق ياري دهند تا بتواند امنيت را بر اين كشور اعاده كند.

وضعيت امروز عراق ايجاب مي كند و نيازمند آن است كه همه ي محورهايي كه مي توانند نقشي موثر در اعاده امنيت و برقراري دولتي ملي و برخاسته از آراي مردم در اين كشور و حفظ استقلال و تماميت ارضي آن  داشته باشند ، به صورتي كاملا فعال وارد عمل شوند و يكي از اين محورها مي تواند كشورهاي همسايه عراق و بازيگران منطقه اي و فرامنطقه اي فعال درآن  باشد .

نوشته شده توسط رئوف پیشدار  در ساعت 9:28 | متن كامل   |